Vergeten herinneringen
Afgelopen vrijdag 23 januari om 21.00 uur nog even een minuutje stilte gehouden? Nee? Geeft niks. Ik ook niet. Gewoon nog alle 24 in ‘t kratje en heb ook geen enkele afslag gemist. Het was namelijk ook geen 4 mei, geen dag van herdenken-van-alles-wat-in-de-mode-is (WOII, Holocaust, slavernijverleden, racisme, islamofobie, witte schuld, vul zelf maar aan).
Nee, 23 januari markeerde iets anders. Vijf jaar geleden. Avondklok. Voor het eerst sinds pak ’m beet 85 jaar weer eens in Nederland. Toen hadden we Duitsers nodig, nu volstonden een narcistische bestuurder, een pathologisch liegende communicatiejunk en een griepvirusje. Met dank aan gewillige media werd een democratisch land in recordtijd omgebouwd tot een Noord-Korea Light. Inclusief jacht op huisartsen (nog altijd), postcode-bedreigingen (“we weten vrij precies per postcode waar ongevaccineerden wonen”), maatregelen die vandaag golden, morgen niet, overmorgen weer wel. Volstrekt willekeurig.
Eerlijk is eerlijk: vrijwel niemand staat er nog bij stil wat voor totale idiotie zich tussen 2020 en 2022 heeft afgespeeld. Horecatent failliet? Ach ja. “Met die prijzen, logisch toch.” Maar dat die sector bijna een jaar dicht zat, met tussendoor wisselende openingstijden, QR-rituelen en staatsgoedkeuring per bierglas? Vergeten. Gevolgen? Faillissementen en overnames door Turkse en Syrisch ondernemers. Integratie heet dat dan.
Die periode is collectief weggezakt, want sindsdien is iedereen permanent buiten adem door politieke chaos, mondiale hysterie en polarisatie op steroïden. Mede mogelijk gemaakt door exact diezelfde media die sinds 2020 elke vorm van objectieve, feitengebaseerde journalistiek hebben ingeruild voor activisme met koppen.
Je zou bijna denken dat die pandemie een test was. En spoiler: die test is bijna gehaald.
Zet maar op elke pagina van die Vlaamsche papierfabriek weer een stukje “Trump slecht” (maakt niet uit waarom), en het volk blaat in koor dat hij gek, gevaarlijk en machtsbelust is. Feiten zijn optioneel. Dat die seniele plaspop Biden vrolijk door de coulissen schuifelde is iedereen blijkbaar allang weer vergeten.
We kunnen wél twee pagina’s vullen over een ambtenaar die twee doosjes eieren jat en op staande voet wordt ontslagen, maar geen enkele hoernalist die eens uitzoekt waar Hugo de Clown die 5,1 miljard heeft gelaten. Of hoe Sigrid Kaag zonder de Kamer te informeren miljoenen overmaakte naar haar Palestijnse vriendjes. “Vergeten.”
Het collectieve geheugen is sinds 2021 effectief ingeënt met het GAH-gen: Geen Actieve Herinnering. Rechtstreeks afkomstig uit de hersenkwab van een pathologische leugenaar. Tegenwoordig bekend als de bukkende seksboy van het Witte Huis.
Hugo mag ondertussen Zeeland nog even laten verzuipen en schuift daarna probleemloos weer aan in een minderheidskabinet van vriendje Bontenbal. Ook zo iemand met chronisch geheugenverlies. Tweetjes als:
“Je zou bijna reageren met ‘waarom raakt corona niet vooral domme mensen?’, maar dat zou echt niet kunnen. Dus ik maak ’m maar niet.”
Was getekend: Henry
Maar ja. Dat zijn ze bij het CDA óók allang weer vergeten.
