Design.

Design.
Meestal betekent dat het dan mooi is om naar te kijken, maar verder kun je er niet zoveel mee.
Koop een designstoel en je krijgt gegarandeerd een rughernia. Koop designverlichting en je weet dat je dat niet doet om een boek bij te kunnen lezen of te zien wat er op je bord ligt en dolblij bent dat er een zaklantaarn op je smartphone zit.
Zo hadden wij ook ooit een designwastafel op onze slaapkamer. Als je dan de kraan opende werd alles eromheen nat, behalve je handen die je eronder hield.
Maar wel mooi.
Design is alles, behalve functioneel.
Een heel enkele keer wil het ook nog wel eens én mooi én praktisch zijn, zoals een iMac of een SMEG koelkast, maar da’s dan weer een hele kostbare investering om PornHub te kijken en tegelijkertijd je bier koud te houden.

Zo sliepen mijn vrouw en ik ooit in een designhotel aan de Kurfürstendamm midden in Berlijn.
De lobby, de bar en de binnentuin zagen er fantastisch uit, maar de trut achter de receptie was een takkewijf, de binnentuin was afgesloten en de bar was kennelijk al leeg gezopen.
Mooi om te zien, zelfs die trut, maar een bar is nu eenmaal om met een glas in je hand aan te zitten of aan te hangen en dan dat glas leeg te drinken.

Onze hotelkamer was ook design.
Met een enkele functionele elementen, zoals een bed waar je gewoon op kon liggen, een tv die het deed, een toilet en een douche.
Die laatste twee werkten dus ook, maar daar was iets vreemds mee.
Vonden wij.

We kennen elkaar al heel lang, hebben weinig geheimen en kijken ook niet meer op als een van ons beiden een ‘prutje’ laat, zoals mijn vrouw een forse scheet liefkozend bagatelliseert.
Maar da’s heel wat anders dan op de pot gaan zitten Word Feuten, terwijl zij me recht tegenover mij quasi nonchalant zit aan te kijken hoe ik mijn kont afveeg.

Hou dit beeld even vast, dan zal ik trachten om de design-gedachte hierachter te beschrijven.
Effe wachten…
Moment nog.
Nee lukt me niet.

Want wat was iemand in hemelsnaam denkende toen hij (of zij?) ineens het licht zag en bedacht dat het wel heel erg vernieuwend zou kunnen zijn om het toilet en de douche te scheiden met een muurtje en dan vóór beide ruimtes een glazen schuifwand te plaatsen die dan slechts één van de beide delen, hetzij de douche, dan wel het toilet afschermt, maar waar je dan wel doorheen kunt kijken?

Dus de enige twee momentjes van privacy die je dan in een goed huwelijk nog hebt, namelijk heerlijk op de pot zitten schijten en het bijwerken van je bikinilijn onder douche, worden je afgepakt door zo’n ongelooflijke nerd met een foute bril op z’n neus, in een té witte bloes, te strakke spijkerbroek, een te krap wit t-shirt, Hugo de Jonge-schoenen en blijkbaar lijdend aan een soort poepseksfetisjisme, die dus een hoteleigenaar zo maf krijgt om dit soort kamers te maken én aan te bieden.

Nu hoor ik u denken; man maak je niet zo druk. Samen met je vrouw, who cares. Maar het had dus ook net zo goed mijn buurvrouw kunnen zijn, hé. Kijk en daar heeft die snuggere Friedrich of Gabi natuurlijk nooit over nagedacht.
Duitsers en design.
Voor creativiteit komen ze daarom ook meestal naar Nederland.
Hier zul je dus dit soort hotelkamers dan ook absoluut niet tegenkomen.
Hahaha.
Euh…
Denk je dan.

Behalve uiteraard in het openbaar gekkenhuis dat Amsterdam heet, waar ze voor een broodje (‘om erbij te horen’) 70 euro neertellen en bijna tien euro voor een slok azijn wat ze dan weer witte wijn noemen.
En dan bevindt zo’n kamer zich ook nog eens bij een Valk Hotel.
Martien en Rie van der Valk (God hebbe hun beide zielen al decennia lang) zouden zich omdraaien hun graf.

Anno 2026 en meer dan tien jaar na Berlijn biedt dit hotel aan de Johan Muyskensweg in 020 een kamer met Queensizebed aan.
Ik had een totaal fout idee bij dat bed, maar het scheen een andere naam voor ‘twijfelaar’ te zijn.
Had dat er maar gewoon gestaan, dan had ik me nog wel even achter de oortjes gekrabd, want na veertig jaar samen in één bed, slapen wij wat minder dicht naast elkaar, zeg maar.

Maar in plaats daarvan werd het dus een soort van dejavu. Niet wat de bar en de rest van het verblijf betreft, want dat was Valk in optima forma, moet gezegd. Maar de kamer was een kopie van Berlijn, ware het dat er zelfs tegenover het toilet en de douche ook nog eens een complete spiegelwand aanwezig was.
Dus hoe je ook keek en waar je ook zat of lag, er was geen ontkomen aan.

Functionele bijkomstigheid: mijn vrouw stond te douchen, schuift daarna die halve glaswand opzij en stroomt de halve Amstel ineens het toilet binnen, waar ik op dat moment net met m’n broek op de enkels zat.

Design.
En je noemt het dan ook nog Business Kamer.
Zaken zou ik er persoonlijk niet doen.
Ik zou er eerder een datingprogramma opnemen.