Schijf.

Toevallig vorige week nog zes heerlijke ballen gedraaid van half-om-half gehakt en ouwerwets gebakken in lekkere vette Croma, want eerlijk is eerlijk; je moet er even bij blijven voor het beste resultaat en die bal schroeit wel lekker snel en mooi dicht en krijgt er ook nog een mooi kleurtje van.

Een bal van kleur, zeg maar.
Want u kent het aloude gezegde vast nog wel: “Houd je van vlees, braad je in Croma.”

Deze slogan wordt in de Nederlandse taal sindsdien als voorbeeld gebruikt voor de ‘voorwaardelijke bijzin’, waarin de voegwoorden  ‘als’ en ‘dan’ kunnen worden weggelaten. Taalnazi’s noemen het dan ook wel de ‘de Croma-zin’.
Mooi, hè?
Wat je met goeie reclame al niet kunt bereiken, behalve alleen een grote homp vet verkopen.

De laatste keer dat ik in Croma bakte was overigens in 1986, veertig jaar geleden toen Fiat een model op de markt bracht met de naam Croma.
Toen kreeg ik op een of andere manier het gevoel dat ik in afgewerkte motorolie stond te braden en ging toen maar over op olijfolie en roomboter.
Noem het mijn gezondheidsperiode, die overigens van vrij korte duur was, maar er zat geen enkele diepzinnige of zweverige gedachte achter.

Rare mensen met waanideeën werden overigens rond die tijd pas geboren en verwekten en baarden op hun beurt na de eeuwwisseling weer rare mensjes met het Gen-Z syndroom.
Ouders en kinderen die volledig van ’t padje zijn geraakt en geloven dat een 100% rundvleesgehaktbal slechter is voor je dan een plantaardige variant uit de 3D printer vol sjemische ingrediënten E-nummers, kunstmatige vetten, oliën, kikkererwten, tarwe en natuurlijk de niet te vermijden soja.

Een aantal van die gesjeesden werkt bij het Voedingscentrum, is lid van PRO, D66, Partij voor de Dieren, Stinkende Rebellen, hoort gewoon in een gesticht of woont al te lang in Amsterdam.

De Schijf van Vijf.
Bedoelt vanuit de gedachte dat je mensen moet voorkauwen hoe ze ‘gezond’ moeten eten.
Hoofdsponsor was ooit Unilever, maar die is inmiddels al lang uit dit betuttelende polderlandje vertrokken.

Van eieren kregen we allemaal teveel cholesterol naar binnen en de tomaat was ook niet meer goed voor je prostaat.
We moeten minstens 250 gram groente per dag herkauwen, en de Belg -waarschijnlijk een wat ander geconstrueerd mens- zelfs 300 gram, maar die eet er dan ook dagelijks friet bij en wij patatten.

Vette vis was uitstekend, maar we hebben inmiddels alle vissers weggesaneerd en wordt de vis zo duur betaald dat het enige vet alleen nog maar de frituurolie van de kibbeling is.
Maar als je al bij Loetje een vegetarische gehaktbal op je bordje krijgt en zelfs de legendarische biefstuk in jus al uit een zodanige ondefinieerbare samenstelling bestaat dat je echt gaat denken dat de grondstof ervan uit de inhoud van de groene gft-bak afkomstig is.

Alles draait namelijk om het milieu, niet om uw gezondheid.
Eén van de grootse gehaktballen (naast Hubert Bruls, uiteraard) is toch wel Frenske Timmermans.
Dankzij zijn Green Deal (met de milieumaffia) wordt ons leven één lange lijdensweg totdat we allemaal een tragische dood sterven en worden daarna gerecycled in natuurbegraafplaatsen met zweverige namen als Christinalust of Bos van de Heilige Geest en zijn verworden tot natuurlijke compost, omdat die hoogovens van crematoria net als die van Tata Steel namelijk ook niet milieuvriendelijk zijn.

En op een bepaald moment denkt u dan een vegetarische karbonaadje te eten, blijkt u een botje af te kluiven van uw grootmoeder zaliger.
U gelooft mij niet?

Nou, we weten ook nog altijd niet wat er nou precies in een frikandel zit.
Hoewel…
Volgens Hugo de Jonge zat daar hetzelfde in als in een corona prik.
Doe mij dan maar een bamischijf.

Dit land gaat ten onder aan waanzin en betutteling.